Opony Firestone

Marka Firestone powstała w 1900 roku, a jej nazwa pochodzi od nazwiska założyciela – Harveya S. Firestone’a. Przygoda przedsiębiorcy z przemysłem oponiarskim rozpoczęła się od historycznego spotkania z Henrym Fordem, podczas którego obaj panowie ustalili, że Firestone będzie dostarczał opony pneumatyczne do samochodów Forda. Po siedmiu latach, w trakcie których Harvey Firestone zaciągnął pożyczkę w wysokości 4,5 tysiąca dolarów i uruchomił produkcję, dostarczono pierwsze dwa tysiące sztuk ogumienia do legendarnego modelu Ford T.

Ten sukces był jedynie początkiem budowania potęgi marki. W 1911 roku firma mogła poszczycić się pierwszym zwycięstwem swoich antypoślizgowych opon w wyścigu Indianapolis 500. Dynamiczny rozwój zaowocował otwarciem nowych zakładów: w Kanadzie (1919 r.) oraz w Wielkiej Brytanii (1928 r.). Do kolejnych przełomów należało stworzenie opony niskociśnieniowej oraz innowacja organizacyjna – otwarcie w 1926 roku pierwszej w Stanach Zjednoczonych sieci serwisowo-dealerskiej. Po II wojnie światowej, podczas której zakłady produkowały na potrzeby armii, firma otworzyła własne centrum badawcze w Akron. To tam powstał model „500”, nazwany tak na cześć sukcesów w Indianapolis, przeznaczony do jazdy z dużą prędkością.

W 1961 roku Firestone posiadał już markę Dayton oraz liczne zakłady w Europie. Jednak kilka lat później kondycja finansowa przedsiębiorstwa uległa znacznemu pogorszeniu. Przyczyną było spóźnione wprowadzenie opon radialnych oraz wady konstrukcyjne modelu „500”, co skutkowało licznymi pozwami sądowymi i zakończeniem wieloletniej współpracy z Fordem. Po sprzedaży siedmiu z dziewięciu fabryk nowy prezes, John Nevin, podjął rozmowy z Pirelli, a następnie z Bridgestone. Ostatecznie japoński koncern wykupił firmę w 1988 roku. Po fuzji rozpoczęto proces restrukturyzacji: zamknięto zakłady produkujące wadliwe serie, a marka z sukcesem powróciła na tory wyścigowe.